Διάβασμα μετά...μουσικής!

   Η ακρόαση μουσικής μπορεί να βοηθήσει τη διαδικασία διαβάσματος και ιδιαίτερα σε κρίσιμες περιόδους εξετάσεων. Αυτό συμβαίνει, γιατί ορισμένα είδη μουσικής βοηθούν στην μείωση του στρες.

Μάλιστα μέσα από  έρευνα που έγινε σε εθελοντές μαθητές την ώρα που μελετούσαν και άκουγαν μουσική, βρέθηκε ότι αυτοί ήταν πιο ήρεμοι κι ευχαριστημένοι και περισσότερο συγκεντρωμένοι.

Πιο κάτω παρουσιάζονται μουσικές επιλογές που βοηθάνε στη συγκέντρωση και στη μείωση του άγχους:

• Κλασσική μουσική: Σονάτες και συμφωνίες του Μπαχ (πατήστε εδώ), του Μότσαρτ (πατήστε εδώ), του Μπετόβεν (πατήστε εδώ), του Pachebel (πατήστε εδώ) και του Grieg (πατήστε εδώ) 
• New Age music: Secret Garden (πατήστε εδώ), Kobialka (πατήστε εδώ)
• Αmbient music: Cafe del Mare (πατήστεεδώ)

Καλό..διάβασμα!

Πηγή:http://www.emedi.gr

Μουσική αγωγή: Το παιδί επωφελείται αν κάνει μαθήματα μουσικής για λίγο καιρό και μετά σταματήσει;

Πολλά παιδιά αρχίζουν μαθήματα μουσικής και έπειτα από λίγα χρόνια εκπαίδευσης σταματούν για διάφορους λόγους. Οι γονείς συχνά προβληματίζονται κατά πόσον θα είναι χρήσιμα αυτά τα μαθήματα για τα παιδιά τους, ειδικά εάν δεν αποφασίσουν να ακολουθήσουν μια σχετική επαγγελματική κατεύθυνση στο μέλλον. Δεν είναι λίγες οι φορές που οι γονείς πιέζουν τα παιδιά να συνεχίσουν ένα μουσικό όργανο παρά την επιθυμία των παιδιών τους να σταματήσουν, με το επιχείρημα «Να μην πάει χαμένος ο κόπος τόσων χρόνων».
Η επίδραση της μουσικής στον εγκέφαλο είναι ένα καυτό θέμα και απασχολεί τους επιστήμονες εδώ και δέκα χρόνια. Μια καινούργια έρευνα του Northwestern University που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of Neuroscience έρχεται να απαντήσει σε όλους τους γονείς σχετικά με την ωφελιμότητα της μουσικής εκπαίδευσης ακόμη και αν αυτή είναι σύντομη.
Οι ερευνητές του πανεπιστημίου Northwestern για πρώτη φορά εξέτασαν άμεσα τι συμβαίνει όταν τα παιδιά σταματήσουν να παίζουν ένα μουσικό όργανο έπειτα από λίγα χρόνια εκπαίδευσης. Ένα φαινόμενο που ομολογουμένως συμβαίνει πολύ συχνά.

Αποτελέσματα της έρευνας: Στην έρευνα έγινε μια σύγκριση μεταξύ ενηλίκων χωρίς μουσική παιδεία και ενηλίκων με μουσική παιδεία διάρκειας 1-5 και 9-11 χρόνων. 
• Η έρευνα αυτή αποδεικνύει πως ακόμη και μικρής διάρκειας μουσική εκπαίδευση κατά την παιδική ηλικία βελτιώνει διάφορες λειτουργίες του εγκεφάλου που σχετίζονται με την ακρόαση και τη σύνθετη επεξεργασία του ήχου. 
• Οι ενήλικες που είχαν μουσική εκπαίδευση κατά την παιδική τους ηλικία είχαν διευρύνει την ανταπόκριση του εγκεφάλου σε σύνθετους ήχους, και ήταν πιο ικανοί στο να ξεχωρίζουν τη θεμελιώδη συχνότητα ενός ήχου. Η θεμελιώδης συχνότητα είναι η πιο χαμηλή συχνότητα ενός ήχου. Είναι πολύ σημαντική για την ομιλία και τη μουσική αντίληψη, και διευκολύνει την αναγνώριση ήχων σε σύνθετα και θορυβώδη ακουστικά περιβάλλοντα. 
• Η μουσική εκπαίδευση κατά την παιδική ηλικία οδηγεί σε πιο υγιή και δυνατή επεξεργασία του ήχου από το νευρικό σύστημα στη μετέπειτα ζωή του παιδιού. 

Συμπεράσματα – Συμβουλές για γονείς; Η επίδραση της μουσικής στην ανάπτυξη του εγκεφάλου είναι κάτι που γνωρίζαμε. Είναι αλήθεια πως πολλά παιδιά λαμβάνουν μουσική εκπαίδευση ομαδικά ή ιδιωτικά, όμως λίγα συνεχίζουν με μαθήματα μουσικής μετά το γυμνάσιο ή λύκειο. Με αυτή την έρευνα, φαίνεται πως ακόμη και μικρής διάρκειας μαθημάτων μουσικής μπορούν να διευρύνουν για πάντα την ικανότητα για ακρόαση και μάθηση των παιδιών. Η μουσική εκπαίδευση κάνει τα παιδιά πιο καλούς ακροατές στη μετέπειτα ζωή τους.

Πηγή:http://www.paidiatros.com/children/mousiki-paidi/

Έρευνες για τα οφέλη της μουσικής!

Η μουσική και συγκεκριμένα η εκμάθηση αυτής, έχει τη δύναμη να διαμορφώσει το μυαλό ενός παιδιού, ενισχύοντας την ευαισθησία του εγκεφάλου του σε όλους τους ήχους, συμπεριλαμβανομένου και του λόγου, επισημαίνει επιστημονικές έρευνες.Συγκεκριμένα, μέσα από την εξάσκηση κάποιου μουσικού οργάνου, επηρεάζεται ευεργετικά το κάτω τμήμα του εγκεφάλου, που ελέγχει την αναπνοή και το καρδιακό παλμό, αλλά και παράλληλα ενισχύονται ικανότητες όπως η ακρόαση και ανάγνωση.
Η παραπάνω ανακάλυψη, σύμφωνα με επιστήμονες του πανεπιστημίου Northwestern του Σικάγο, αναμένεται να βοηθήσει ιδιαίτερα τα παιδιά με αυτισμό και δυσλεξία. Επιπλέον, οι επιστήμονες τονίζουν, ότι μέσα από την μουσική επωφελείται η ακαδημαϊκή εξέλιξη των παιδιών και αναπτύσσονται δεξιότητες επικοινωνίας.

Πιο ευφυείς, παίζοντας!
Μόνιμες επιδράσεις στην ευφυΐα έχει ωστόσο η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου, σύμφωνα με έρευνα του κ.Glenn Schellenberg σε παιδιά ηλικίας 6 ετών. Σύμφωνα με την έρευνα, τα παιδιά μοιράστηκαν σε ομάδες και στην καθεμία ανατέθηκε μία διαφορετική δραστηριότητα: μαθήματα πιάνου, μαθήματα τραγουδιού, μαθήματα θεατρικού παιχνιδιού και στην τελευταία δεν δόθηκε καμία εργασία. Οι ομάδες που παρακολούθησαν τα μαθήματα μουσικής (πιάνο, τραγούδι) είχαν καλύτερα αποτελέσματα σε διάφορα τεστ νοημοσύνης. μουσικής και ευφυΐας.

Για δυνατή μνήμη!
Η μουσική συμβάλλει στο «χτίσιμο» γερής μνήμης σε παιδιά προσχολικής ηλικίας, δείχνει έρευνα από το Πανεπιστήμιο «McMaster». Επιστήμονες μελέτησαν παιδιά 4-6 ετών που έκαναν μαθήματα μουσικής για 1 χρόνο και παρατήρησαν βελτίωση και σε πεδία της μνήμης που δεν σχετίζονται με τη μουσική, αλλά με τη λεκτική μνήμη, τα μαθηματικά, τη γραφή και την ανάγνωση. Οι μαθητές που μαθαίνουν κάποιο μουσικό όργανο έχουν καλύτερη μνήμη, λένε ψυχολόγοι και από το Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ. Στην έρευνα που πραγματοποίησαν σε μαθητές 6-15 ετών, τα παιδιά έπρεπε να θυμηθούν και να επαναλάβουν λέξεις που τους είχαν πει μετά από 10΄ και 30΄. Όσα έπαιζαν κάποιο όργανο είχαν καλύτερη λεκτική μνήμη και μάλιστα όσο περισσότερα χρόνια μουσικής εκπαίδευσης είχαν, τόσο καλύτερα ήταν τα αποτελέσματά τους. Δεν συνέβη όμως το ίδιο με το τεστ οπτικής μνήμης, όπου οι μαθητές έπρεπε να θυμηθούν εικόνες.

Μας κάνει η μουσική πιο έξυπνους;
O κ. Glenn Schellenberg, καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, είπε τα εξής: «Ασχολήθηκα με το αντικείμενο αυτό εξαιτίας του μεγάλου ενδιαφέροντος που υπάρχει γύρω από την ιδέα ότι η μουσική μας κάνει πιο έξυπνους. Η δουλειά μου επικεντρώνεται κυρίως στα παιδιά, γιατί σε γενικές γραμμές οι εμπειρίες έχουν μεγαλύτερη επίδραση στην ανάπτυξη και τη δομή του εγκεφάλου τους. Έτσι, η ακρόαση ή η εκμάθηση μουσικής από μικρή ηλικία μπορεί να επηρεάσει θετικά τις γνωσιακές μας ικανότητες και την ακαδημαϊκή μας απόδοση. Η ακρόαση μουσικής μπορεί να αλλάξει τη διάθεσή μας
και αυτή με τη σειρά της τη συμπεριφορά μας και τις εμπειρίες μας, ενώ από την άλλη τα μαθήματα μουσικής σχετίζονται με διανοητικά πλεονεκτήματα. Όμως, οι μηχανισμοί που οδηγούν στο αποτέλεσμα αυτό δεν είναι ξεκάθαροι. Παρόμοια οφέλη μπορεί να έχουν και άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες. Ωστόσο, αυτό που κάνει τα μαθήματα μουσικής ιδιαίτερα είναι ότι πρόκειται για μια εκπαιδευτική δραστηριότητα που τα παιδιά απολαμβάνουν, ενώ ταυτόχρονα καλλιεργεί πολλές δεξιότητες, όπως το να συγχρονίζουν τις κινήσεις των χεριών, το να διαβάζουν και να παίζουν ταυτόχρονα τις νότες, την αφαιρετική σκέψη.

Προάγει την ευρηματικότητα!
Έρευνα από το Πανε­πιστήμιο «Vanderbilt» έδειξε ότι οι επαγγελματίες μουσικοί έχουν πιο δημιουργική σκέψη σε σχέση με τους μη μου­σικούς. Οι μουσικοί φαίνεται ότι βρίσκουν πιο ευφάνταστες λύσεις σε διάφορα προβλήματα: Σε ένα από τα πειράματα έπρεπε να βρουν νέες χρήσεις σε ορισμένα οικιακά αντικείμενα. Η ομάδα των μουσικών ήταν αυτή που βρήκε τις πιο πρωτότυπες χρήσεις. Η συναισθηματική αντίδραση του εγκεφάλου στη μουσική ξεκινά σε μόλις 250 χιλιοστά του δευτερολέπτου από το άκουσμά της, δηλαδή είναι το ίδιο γρήγορη με τα αντανακλαστικά μας μπροστά στον κίνδυνο.

Πηγή: http://www.mousikoupoli.gr

Τι είναι η μουσικοκινητική Carl Orff;

Ο εμπνευστής Carl Orff και τα μαθήματα μουσικής

Ο διάσημος Γερμανός συνθέτης Carl Orff (1895-1982) ανέπτυξε ένα πρόγραμμα στη δεκαετία του 1920 με στόχο τη μουσική διδασκαλία σε παιδιά. Αυτό είναι το λεγόμενο Orff Schulwerk («σχολική εργασία» ως προς τη μουσική, στα γερμανικά) ή Orff Approach («προσέγγιση» μουσικής εκπαίδευσης, στα αγγλικά). Είναι μαθήματα που συνδυάζουν μουσική, κίνηση, λόγο και θέατρο, όλα με τρόπο φυσικό, που προσεγγίζει το παιδικό παιχνίδι, την παιδική σκέψη και φαντασία. Το Orff Schulwerk δεν είναι μέθοδος. Δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο σύστημα που πρέπει να ακολουθηθεί. Υπάρχουν μόνον βασικές αρχές τις οποίες ένας δάσκαλος εφαρμόζει με έμπνευση και πρωτοβουλία.

Η φιλοσοφία της μουσικοκινητικής αγωγής Orff

«Ανέκαθεν τα παιδιά δεν συμπαθούν τη μελέτη. Θα προτιμούσαν να παίζουν, και εάν έχετε τα ενδιαφέροντά τους στο επίκεντρο, τότε θα τους επιτρέψετε να μαθαίνουν ενώ παίζουν.»Carl Orff

Ο Orff πίστευε ότι όπως το παιδί μαθαίνει τη γλώσσα χωρίς επίσημη εκπαίδευση, έτσι μπορεί να μάθει και μουσική, με απλό, φυσικό, αβίαστο τρόπο. Ο χαρακτήρας και η ατμόσφαιρα παιχνιδιού είναι στοιχειώδες συστατικό στην εκπαιδευτική αυτή διαδικασία, και διασφαλίζει την απουσία οποιασδήποτε αξιολόγησης ή κρίσης της επίδοσης του παιδιού από τους δασκάλους του. Επίσης επιτρέπει τη συμμετοχή των γονέων στη μύηση του παιδιού στη μουσική και στη δημιουργία της.

Οι τρόποι και οι στόχοι της μουσικοκινητικής αγωγής Orff

Η μουσικοκινητική αγωγή Orff επιτυγχάνει τη γνωριμία του παιδιού με τη μουσική και τη δημιουργία μουσικής από το ίδιο το παιδί με χρήση απλών μουσικών οργάνων όπως φλάουτο, ξυλόφωνα, μεταλλόφωνα, τρίγωνα, σείστρα, τύμπανο, gong, bongo, και άλλα, δηλαδή μουσικά όργανα που εύκολα μεταφέρονται και αποθηκεύονται. Επίσης στοχεύει στην ανάπτυξη της αισθητικής του παιδιού και της αντίληψής του σε κάθε επίπεδο: αντίληψης του χώρου, του χρόνου, των μορφών, των χρωμάτων.

Basic or Elemental music

Ο ίδιος ο CarlOrff γράφει: «Η βασική (στοιχειακή) μουσική δεν είναι ποτέ απλώς μουσική. Είναι δεμένη με την κίνηση, με τον χορό και τον λόγο, και επομένως είναι μια μορφή μουσικής στην οποία πρέπει να λαμβάνεις μέρος, στην οποία συμμετέχεις όχι ως ακροατής μα ως συν-δημιουργός. [...] Η βασική μουσική είναι γήινη, φυσική, σωματική, ικανή να τη μαθαίνει και να τη βιώνει ο καθένας, σαν παιδικό παιχνίδι. Η βασικη μουσική, λόγος και κίνηση, παιχνίδι, κάθε τι που ξυπνά και αναπτύσσει τις δυνάμεις της ψυχής, χτίζει τη χωμάτινη ουσία της ψυχής, χωρίς την οποία αντιμετωπίζουμε τη διάβρωση του πνευματικού χώματος, όταν ο άνθρωπος αποξενώνεται από τα στοιχειώδη και χάνει την ισορροπία του.»

Πηγή:http://www.greekschools.net

Όταν το παιχνίδι γίνεται... μέσο θεραπείας

Τι είναι η παιγνιοθεραπεία;  Η Παιγνιοθεραπεία είναι μια δυναμική διαδικασία στην οποία το παιδί εξερευνά με τα δικά του βήματα και τους δικούς του εκφραστικούς τρόπους, τα ζητήματα του παρελθόντος και του παρόντος που επηρεάζουν τη ζωή του. Αυτό γίνεται συνειδητά και ασυνείδητα. 

Πώς λειτουργεί  η παιγνιοθεραπεία;  

Η διαδικασία της παιγνιοθεραπείας είναι επικεντρωμένη στο παιδί κάνοντας το παιχνίδι βασικό μέσο επικοινωνίας και το λόγο δευτερεύον μέσον. Το παιχνίδι είναι ένας τρόπος ύπαρξης για το παιδί. Μια ευχάριστη και σημαντική μορφή δημιουργικής έκφρασης. Αποτελεί σημαντικό μέσον για γνωστική, συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη.

Σε ποια παιδιά απευθύνεται η παιγνιοθεραπεία;  

Η παιγνιοθεραπεία εφαρμόζεται στην πρόληψη, διάγνωση και θεραπεία των παιδιών προσχολικής, σχολικής και πρώτης εφηβικής ηλικίας.  Μέσο της παιγνιοθεραπείας και μέσω ειδικών παρεμβάσεων διασαφηνίζονται κάποιες ερμηνείες για τη ζωή του παιδιού. Αν χρειάζεται αυτές διευρύνονται, τροποποιούνται, εξαλείφονται ή και επανοργανώνονται.  

Που αποσκοπεί η παιγνιοθεραπεία;  

Την ώρα που το παιδί παίζει, δημιουργεί ένα ασφαλές περιβάλλον που μπορεί να παίξει κάτι δύσκολο, «κακό», επικίνδυνο, χωρίς να κινδυνεύει πραγματικά γιατί είναι στη σύμβαση του παιχνιδιού – στα «ψέματα» στη γλώσσα των παιδιών. Ό,τι δυσάρεστο παίξει δεν έχει επιπτώσεις στην πραγματική του ζωή. Έχει όμως επιρροή στον τρόπο που το παιδί βιώνει τη ζωή του. 



Πώς το παιχνίδι γίνεται θεραπευτικό μέσο; 

Το παιχνίδι που κάνει το παιδί μόνο, όπως και αυτό που κάνει με τους φίλους του, διαφέρει από αυτό που συντροφεύεται από ένα ειδικό θεραπευτή μέσα σε μια θεραπευτική διαδικασία. Εκεί, το παιχνίδι είναι ένα μέσο και έχει κάποιο σκοπό. Στο παιγνιοθεραπευτικό δωμάτιο το παιδί είναι το κέντρο. Ο παιγνιδιοθεραπευτής διευκολύνει το παιχνίδι του παιδιού, του δίνει δυνατότητα να μπει σε ρόλους, να αναπτύξει πολυπληθή πρότυπα και να διερευνήσει εναλλακτικές λύσεις.  

Είναι και ο γονέας παρών στις συνεδρίες;

 Ο παιγνιδιοθεραπευτής δουλεύει σε συνεργασία με ομάδα θεραπευτών. Επειδή το παιδί αναπτύσσεται μέσα στην οικογένεια, το συναισθηματικό κλίμα της οποίας καθορίζεται από την ποιότητα των σχέσεων, επιβάλλεται η παράλληλη συνεργασία των γονέων με ειδικό θεραπευτή ενηλίκων. 

Πόσο καιρό μπορεί να διαρκέσει η παιγνιοθεραπεία; 

Η διάρκεια της θεραπείας εξαρτάται από την φύση του προβλήματος. Ωστόσο, οι θεραπευτικές συνεδρίες ορίζονται σε κύκλους ορισμένου αριθμού συναντήσεων με αρχή, μέση και τέλος. Στο τέλος κάθε κύκλου, θεραπευτές και γονείς επαναξιολογούν τους θεραπευτικούς στόχους και βάζουν νέους εφόσον χρειάζεται.

Πηγή: http://www.babyspace.gr/Article/Paixniotherapeia-child/444-1615.html

Μουσική για μικρούς....και μεγάλους!

   Προς μαμάδες και μπαμπάδες!Πόσες είναι οι στιγμές, τις οποίες επιθυμείτε να ακούσετε το αγαπημένο σας κομμάτι ή τον αγαπημένο σας καλλιτέχνη και δεν μπορείτε γιατί θεωρείτε ότι είναι ακατάλληλη μουσική για το μωρό σας;

   Τώρα πλέον δεν χρειάζεται να ανησυχείτε γι' αυτό!Γιατί μπορείτε να ακούτε την αγαπημένη σας μουσική και να την απολαμβάνει και το μωρό σας!Πώς γίνεται αυτό;Με το Rockabye Baby! Το Rockabye Baby είναι μία σελίδα στην οποία περιέχονται καλλιτέχνες και κομμάτια από όλα τα είδη της μουσικής διασκευασμένα όμως με άλλα όργανα που τα κάνουν να ακούγονται σαν νανουρίσματα
   Μπορείτε να τα ακούσετε online αλλά και να τα αγοράσετε. Για να ακούσετε ή να αγοράσετε τα CD πατήστε εδώ. Επιπλέον αν πατήσετε στο Youtube την λέξη Rockabye Baby θα σας δώσει και από εκεί πολλές επιλογές. Όλοι οι καλλιτέχνες (Rolling Stones, U2, James Braun,Quenn, Kanye West και πολλοί άλλοι) σας περιμένουν για μοναδικές μουσικές στιγμές με το μικρό σας. Για να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι! Περιμένω εντυπώσεις!

Κόκκινη κλωστή δεμένη...στην ανέμη τυλιγμένη!

Μεγαλώνοντας με παραμύθια 
Ο ρόλος του παραμυθιού είναι βέβαια ψυχαγωγικός, αλλά όχι μόνο. Τα παραμύθια δημιουργούν στα παιδιά εικόνες, διεγείρουν τη φαντασία τους και τα βοηθάνε να μπουν σε κόσμους μυθικούς και ονειρικούς, σε κόσμους όπου όλα μπορούν να συμβούν. Το παραμύθι καλλιεργεί το πνεύμα και βοηθά τα παιδιά να ξεκαθαρίσουν τα συναισθήματά τους και να αντιληφθούν τις δυσκολίες της ζωής. Ταυτόχρονα, προτείνει λύσεις στα προβλήματά τους. Παράλληλα, όμως, δίνει στο παιδί τη δυνατότητα να παρακολουθήσει την παρέμβαση του ανθρώπου σε μια κατάσταση που το περιβάλλει, διεγείρει τη φαντασία του, αλλά και ικανοποιεί σε φανταστικό επίπεδο τις πιο βαθιές επιθυμίες του. Έτσι ηρεμεί και γαληνεύει από τις καθημερινές εντάσεις που βιώνει, μαθαίνει ν’ ακούει και να σκέφτεται. 

«Ήταν μια φορά και έναν καιρό...» 
Το παραμύθι ξεκινά πάντα με μια ήρεμη εισαγωγή και κλείνει με έναν επίσης καθησυχαστικό τρόπο. Από τις πρώτες κιόλας λέξεις, το παιδί μεταφέρεται σε έναν κόσμο μαγικό, εξωπραγματικό. Στο παραμύθι ο χρόνος, όπως και ο τόπος, είναι αόριστος, όλα θίγονται με τον απλούστερο δυνατό τρόπο, ενώ οι ήρωες είναι σχεδόν πάντα απλοί και αδύναμοι άνθρωποι, χωρίς ιδιαίτερα ταλέντα. Στην ουσία, τα παραμύθια «αφηγούνται» την παιδική ηλικία ενός ανθρώπου μέχρι και την ενηλικίωσή του, και όλες τις περιπέτειες που περιλαμβάνει αυτή η διαδρομή. Ο ήρωας προχωρά μόνος του για κάποιο χρονικό διάστημα, όπως αντίστοιχα μόνο νιώθει και το παιδί στην κοινωνία. Η επαφή με τη φύση (ένα δέντρο ή ένα ζώο) είναι συνήθως καταλυτική, μιας που συνήθως τον βοηθά να βρει το δρόμο του. Ο κυνηγημένος ήρωας μπορεί να πονά ή να περνά μέσα από δυσκολίες, αλλά πάντοτε βρίσκει τελικά το δρόμο του. Αυτό θα συμβεί και στο παιδί κατά τη διάρκεια της ζωής του. Θα πονέσει, θα δυσκολευτεί, αλλά τελικά θα βρει τις λύσεις που ψάχνει. Εκεί βρίσκεται και η γοητεία του παραμυθιού. Στο ότι μπορεί να αποκαλύψει την εσωτερική μας φύση, με τις άπειρες ηθικές, ψυχικές και πνευματικές της δυνατότητες. Είναι η αναζήτηση για το νόημα της ζωής. Γιατί, ως γνωστόν, ο άνθρωπος πάντα αναπτύσσεται και ολοκληρώνεται μέσα από τις δοκιμασίες. 

Η ψυχολογική προσέγγιση 
Δεν είναι τυχαίο πως κάθε φορά που διαβάζουμε ένα παραμύθι στα παιδιά μας αρχίζουμε κι εμείς οι ίδιοι να διακρίνουμε μηνύματα που μέχρι τώρα δεν είχαμε προσέξει. Άλλες φορές οι ιστορίες προσπαθούν να μεταδώσουν αξίες, όπως δικαιοσύνη, καλοσύνη ή ισότητα, και άλλες προσπαθούν να περάσουν μηνύματα που είναι συνδεδεμένα με το κοινωνικό περιβάλλον, όπως η σημασία της κοινότητας, οι «αντρικοί» και «γυναικείοι» ρόλοι ή η κοινωνική ιεραρχία. Τα παραμύθια χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα από ορισμένους ψυχολόγους - για να βοηθήσουν τους ενηλίκους να ξεπεράσουν κάποια ψυχολογικά προβλήματα. Σύμφωνα με τον Χανς Ντίκμαν -τον πιο γνωστό υποστηρικτή αυτής της ιδέας-, ένας αποτελεσματικός τρόπος ψυχοθεραπείας είναι να διηγηθεί το άτομο το αγαπημένο του παραμύθι. Σύμφωνα με τη θεωρία του, το αγαπημένο μας παραμύθι δεν έχει αποτυπωθεί στη μνήμη μας τυχαία, αλλά λόγω της σημαντικής ψυχολογικής βαρύτητας που έχει για την ίδια την ύπαρξή μας και τα προβλήματα που μας απασχολούν. Όταν συνειδητοποιήσουμε τη βαθύτερη σημασία του νοήματος του παραμυθιού, τότε μπορούμε να μεταφράσουμε ασυνείδητες σκέψεις και φόβους μας και να τα αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικότερα. 

Πηγή: http://kids.in.gr